Bladvorm: Lancetvormig, geveerd
Bladrand: Gegolfd, gekarteld
Bladstand: Rozetvormig, wervelend ( basale bladeren), afwisselend (stengelbladeren)
Kleur: Groen
Levenscyclus: Tweejarig tot meerjarig
Blad (bovenkant)


Blad (onderkant)


Habitus & biologie
Bunias orientalis groeit vaak tweejarig, maar soms ook meerjarig. De groeihoogte ligt tussen 70 en 120 centimeter.
De basale bladeren zijn lineair-lancetvormig of geveerd getand en worden tot 40 centimeter lang.
Na het ontkiemen van de zaden vormt zich een bladrozet, de bloeiwijzen verschijnen pas na de winter.

Oorsprong & habitats
Het oorspronkelijke verspreidingsgebied ligt in Oost-Europa, Zuidoost-Europa, Noord-Azië en West-Azië. Als neofyt komt Bunias orientalis ook voor in Noord-, Midden- en West-Europa en in sommige Noord-Amerikaanse regio’s (bron).
In habitats met een gelijkmatig vochtige en voedselrijke bodem kan Bunias orientalis zich over grote oppervlakten verspreiden. Het plant zich voort in weiden, weilanden, dijken, sloten en bermen.


Plantkunde & populaire namen
De grote hardvrucht (Bunias orientalis) is een lid van de kruisbloemenfamilie (Brassicaceae).


Digitalis purpurea (vingerhoedskruid)
Galinsoga quadriradiata (harig knopkruid)
Eupatorium cannabinum (koninginnekruid)
Clematis vitalba (bosrank)
Silene latifolia (avondkoekoeksbloem)
Brunnera macrophylla (Kaukasisch vergeet-mij-nietje)