Mahonia aquifolium (mahonie)

Bladvorm: Geveerd met eironde tot elliptische afzonderlijke deelblaadjes
Bladstand: Afwisselend (deelblaadjes), tegenoverstaand (enkelvoudige bladeren)
Kleur: Donkergroen, lichtgroen, rood, roodbruin
Levenscyclus: Meerjarig, groenblijvend

Blad (bovenkant)

Mahonia aquifolium groene bladeren

Mahonia aquifolium rode bladeren
Mahonia met rode bladeren in februari.
Mahonie deelblaadjes
De deelbladjes kunnen golvend zijn aan de randen. Ze zijn bedekt met dunne stekels.

Habitus & biologie

De mahonir is een groenblijvende struik die tot drie meter hoog kan worden. De bladeren kunnen in de winter rood worden. Er zijn echter ook gekweekte vormen met rode bladeren beschikbaar. Hij verspreidt zich door zaad en korte stolonen.

Mahonie habitus
Habitus van een mahonia in februari.

Oorsprong & habitats

Mahonia naast de weg
Mahonia naast de weg.

Het oorspronkelijke verspreidingsgebied van de mahonir ligt in het westen van de VS (bron). In veel Europese landen wordt hij gebruikt als sierplant en heeft hij kunnen verwilderen.

Mahonie voor een parkeergarage
Mahonie voor een parkeergarage. De witte vlekken zijn uitwerpselen van halsbandparkieten (Psittacula krameri).

Mahonie verdraagt zonnige tot schaduwrijke plaatsen.Hij wordt aangeplant in parken en tuinen. In het wild groeit hij langs bermen, struikranden of op taluds.

Mahonia aquifolium als parkplant
Mahonia aquifolium als parkplant.

Plantkunde & populaire namen

De mahonir behoort tot de berberisfamilie (Berberidaceae). Er is nog steeds geen consensus onder botanische experts over de vraag of het moet worden geclassificeerd als Berberis aquifolium of Mahonia aquifolium.

Mahonia aquifolium
Mahonia aquifolium
Berberis aquifolium
Berberis aquifolium