Wanneer we aan de zogenoemde eerste tekenen van de lente denken, denken we meestal eerst aan sneeuwklokjes of winterakonieten. Ze kunnen hun bloemen al laten zien bij de eerste verwarmende zonnestralen in januari of februari.
In dit artikel gaat het echter niet over deze soorten. Ik wil hier drie andere voorboden van de lente voorstellen.
Ook zij kondigen aan dat de natuur uit haar winterslaap ontwaakt. Als ze überhaupt heeft geslapen. Want veel planten bereiden zich al in de winter voor op de lente. Ze laten hun eerste blaadjes zien, de eerste zaden ontkiemen en bij sommige soorten zijn al bloemknoppen te zien.
Een relatief opvallende en in stedelijke gebieden vrij vaak voorkomende voorbode van de lente is de kleine veldkers (Cardamine hirsuta). Deze plant, die verwant is aan radijs, radijsjes en koolzaad, groeit meestal eenjarig en bloeit voornamelijk van februari tot mei. Als cultuurvolger kan hij goed tegen verstoorde locaties en kan hij ook overleven op paden, trappen, muren en in voegen van bestrating.
Een slingermechanisme helpt bij de verspreiding, waardoor de kleine veldkers zijn zaden ruim een meter ver kan verspreiden.
De veldkers verwante vroegeling (Draba verna). Zijn bladrozetten zijn momenteel slechts ongeveer twee tot vier centimeter breed. Hij komt veel voor in stedelijke gebieden, maar wordt vanwege zijn grootte vaak over het hoofd gezien.
In bloei is Draba verna vaak slechts enkele centimeters hoog. De bloeiperiode duurt van februari tot april. De verspreiding van de zaden gebeurt door de wind.
De klimopereprijs (Veronica hederifolia) komt niet zo vaak voor. Het is een eenjarige plant waarvan de zaden in de herfst of winter ontkiemen. Hij kan bloeien van februari tot mei.
De klimopereprijs groeit langs wegen, in struikgewas, op akkers en in tuinen. Afhankelijk van de standplaats worden de scheuten tot 30 centimeter lang.
Kenmerken:
